De worm

Diep in mij genesteld 
leeft het wezen van gewoonte 
Een kronkelend gevoel 
van warmte 
altijd op de vlucht 
naar niets

Klapvee gezocht

Om mij tijdens de saaie momenten van de dag
te overspoelen met een overweldigend applaus.
Als dank zal ik voor u buigen.

Cirkels

Oma denkt dat de Duitsers weer komen 
Haar dag is een cirkel waarin alles,
(zoals dat werkt met cirkels) 
weer eindigt waar het begon.

Aftersun lotion

Ze zeggen  
dat je blind wordt
starend naar de zon.
   
Alles  
waar licht op schijnt
verbrand.

Een zonnebril beschermd niet:

tegen schoonheid

blaren op de lippen

ontvlambaar hart.

Afval

Zet uw doden buiten
voordat u ze vergeet

zij onopgemerkt

plaatsnemen aan de eettafel.

Vuilnis hoort bij het vuilnis, 
ook al is het een herinnering.
 
U en uw familie
hebben recht 
op een rustige eet plek.

Vragenuurtje

Zou een mens van verveling kunnen sterven?

Stopt de aarde met draaien als alles is ontdekt.

Ben je nog vader als er geen kind meer is?

Kan iemand garanderen dat zonde van de tijd,

ook gewoon tijd is.

Het sublieme

Hoe verwoesting ontroert, 
je tot tranen beweegt. 

Schoonheid gezien
door de ogen van vernietiging.
  
Respect voor de catastrofe:
de kunst van het verschrikkelijke.

Eiland

Plotsklaps drie uur ’s nacht

klaarwakker in bed

Heeft iemand in mijn hoofd

het raam open gezet

De wind is door het dolle heen

de verwarming tikt

Ik tel geen schapen maar

de monsters onder bed

Eiland in de nacht

Door het raam zie ik de winter

terwijl hij buiten speelt

Schopt wat tegen blaadjes aan

alsof hij zich verveelt

Ik weet wel dat sneeuw wit is

maar de wereld is nu geel

De afwezigheid van alles

zorgt voor een brok in mijn keel

Eiland in de nacht

Sta ik daar te staren

de laatste man op aarde

heeft zijn ego laten varen

tot de leegte is gezakt.

Knikkebollend en vermoeid

geef me over aan de slaap

dat als een warme wolk

door mijn lichaam vloeit.

Eiland in de nacht

Onderhuids

Melancholie op haar lijf geschreven.
 
De spiegel leidt alleen maar af. 

Zou vertellen over dingen  
die allang achter de rug zijn,
maar recht door de ziel.  

Rookt met rust. 

Staart op afstand.
 
De minst voor de hand liggende schoonheid die er is.

A’dam en Eva

Eva dwaalde verdwaasd door Amsterdam
toen een tram bibberend langs haar afgleed 
en als een enorme gele slang sissend tot stilstand kwam.
Ze stapte in, nam plaats naast een Engelsman,
die haar bij het schokkende optrekken een appel aanbood.
No thank you, zei ze in haar beste Engels,
I believe that is what got me here in the first place.